ေႏြဦးလြင္ျပင္ Summerfield

ဒီီီေန႔ ရက္အားမို႔ ထံုးစံအတိုင္း ဗမာဟင္းေတြခ်က္ျဖစ္တယ္။ နယ္ထားတဲ့ငါးဖယ္ကို မဆုပ္မလံုးေတာ့ပဲ ၿပီးစလြယ္ ေၾကာ္ေနရာက... အေမ့ကို ဖ်တ္ကနဲ႔ သတိရလိုက္ၿပီး၊ လက္က်န္ ငါးႏွစ္ေတြကို သူဆုပ္လံုးေလ့႐ွိတဲ့ ပံုသဏၭာန္အတိုင္း ဆုပ္လံုးလိုက္တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဂ်ီး(ေၾကး)အလြန္မ်ားတဲ့သူဆိုေတာ့.. အခုလို ကဗ်ာမဆန္တဲ့ ပံုသဏၭာန္ႀကီးကို ဘယ္ႀကိဳက္လိမ့္မတံုး..။ အေဒၚအငယ္ဆံုးလက္ရာ အျပားအဝိုင္းပံုမွႀကိဳက္တာ။ အေမ့ကို အဲ့ဒီလိုပံုမ်ဳိး လိုက္တုခိုင္းတာ စိတ္ျမန္လက္ျမန္႐ွိတဲ့ အေမက ဘယ္စိတ္႐ွည္မတံုး။ အခုေတာ့လည္း... တျခားခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဟင္းေတြ... ဒီေန႔ ခ်က္လိုက္တဲ့ ဟင္းေတြ ဒါအကုန္ပဲ..။ အစ္မလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ကို ညစာဖိတ္ေကၽြးလိုက္တာ အားလံုး ထမင္းၿမိန္ၾကလို႔ ေက်နပ္သြားတာေပါ့..။ ဒါေၾကာင့္ ေမာေတာ့ေမာတာေပါ့.. ဒါေပမ့ဲ မေမာဘူး..ဟူး။ ။

ေဆာင္းပါးစံု (မိုးမခ) အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို စားစရာေတြ သယ္လာမယ္ဆိုရင္ ခ်မ္းေျမ႔အိမ္ ျပည္ပေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေတြ ေ႐ႊျပည္ေတာ္က လာမယ့္ေဆြမ်ဳိး၊ မိတ္ေဆြေတြကို လူႀကံဳမွာေလ့ရွိတာကေတာ့ အစားအစာပါပဲ။ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလြမ္းေျဖဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာျပည္က စာအုပ္၊ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သီခ်င္း၊ ရုပ္ရွင္၊ ကာရာအိုေက စီဒီဓာတ္ျပားေတြအျပင္ ဆီးထုပ္၊ ခ်ဳိခ်ဥ္ လက္ဖက္စတဲ့ အစားအစာေတြကို လူႀကံဳနဲ႔ ထည့္ေပးဖို႔၊ စာတိုက္ကေန ပို႔ေပးဖို႔ ေရႊျပည္ေတာ္က ေဆြမ်ဳိး၊ မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း လွမ္းမွာတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာျပည္ကုိ ကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္လည္ပတ္တဲ့အခါမွာလည္း စားစရာေတြ တနင့္တပိုး အပင္ပန္းခံ သယ္လာတတ္ၾကပါတယ္။ အဲ.. အေမရိကလည္းေရာက္ေရာ ေလဆိပ္မွာ ဟိုစားစရာေတြ အသိမ္းခံရ၊ ဒီပစၥည္းေတြ အလြင့္ပစ္ခံရနဲ႔ အဲဒီအခါက် သယ္လာေပးတဲ့သူေရာ၊ လူႀကံဳမွာတဲ့သူေတြပါ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရတယ္။ တခ်ဳိ႕စိတ္ထားမႀကီးတဲ့သူေတြဆိုရင္ အထင္လြဲၾက၊ အခင္အမင္ေတြပါ ပ်က္ၾကတဲ့အထိ ျဖစ္ၾကတယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလူမႈေရးဒုကၡေတြ မႀကံဳရေအာင္ ဒီေဆာင္းပါေလး ဖတ္ၿပီးမွ ျမန္မာျပည္က အစားအစာေတြကို မွာပါ၊ ကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ခ်လက္ခ် သယ္လာပါခင္ဗ်ာ...

ဒီေန႔ဟာ အေမ သူ႔အသက္ ၂၆ ႏွစ္အ႐ြယ္မွာ က်ေနာ့္ကို လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္႐ွိလာေအာင္ ခြန္အားႀကီးမားစြာ စြမ္းေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ (သို႔မဟုတ္) လူအမ်ား အလြယ္တကူ ေျပာၾကတဲ့ က်ေနာ့္ေမြးေန႔ေပါ့။ အေမ မ႐ွိပဲ ေမြးေန႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ ေလးႀကိမ္႐ွိသြားၿပီ။ အေမ႐ွိစဥ္က က်ေနာ့္ေမြးေန႔နဲ႔ က်ေနာ့္အေမကို ဆက္ႏြယ္ၿပီး သတိရ ရေကာင္းမွန္း အသိအေတြး မ႐ွိခဲ့တာ အမွန္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အခုမွ ေတြးမိတယ္...၊ 'အေမက ေမြးေပးလို႔သာ ဒီေမြးေန႔ဆိုတာႀကီး ႐ွိလာရတာလို႔...' ဘယ္သားသမီးကမ်ား ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာ ေလးေလးနက္နက္ ေတြးမိၾကမွာပါလိမ့္..။ 'Happy Birthday!' လို႔ ခင္မင္သူ မိတ္ေဆြေတြက ဆုေတာင္းေပးၾကတာကို ၿမိန္႔ၿမိန္႔ႀကီး နားေထာင္၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ရင္း ကိုယ့္ကို ပင္ပန္းႀကီးစြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အေမကို တဒဂၤေလး သတိရမိၾကရဲ့လားလို႔..။ ႐ွိေစေတာ့။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔အတြက္ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ ဦးစီးပ်ဳိးေထာင္ေနတဲ့ 'ဆည္းဆာရိပ္ ဂိလာန ဘိုးဘြားရိပ္သာ' ကို ရန္ကုန္မွာ႐ွိတဲ့ တူတူမေတြကို အပူကပ္ၿပီး အေမ့ကို ရည္စူးသတိရလ်က္ တဆင့္ေငြလွဴျဖစ္လိုက္တယ္။ ေရာက္ရာဘဝက သာဓုေခၚပါ အေမ...။ သားကို လူတလံုး သူတလံုးျဖစ္ေအာင္ ေမြးေပးခဲ့တဲ့ အေမ့ကို၊ သက္႐ွိ...

အေမဆံုးတာ ဒီေန႔ ၃ ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ၿပီ။ မေန႔ တေန႔ကလိုပဲလို႔ ထင္မိတယ္။ ေန႔တိုင္း ေနာင္တ ေတြနဲ႔ အေမ့ကို သတိရေနမိတယ္။ အေမက အသက္ ၇၆ ႏွစ္ထဲပဲ ေနသြားခဲ့ရတာ။ အလုပ္မွာ အသက္္ ၈၀ေက်ာ္ ၉၀ေက်ာ္ အဖိုး အဖြားေ တြ၊ တကိုယ္တည္္း သန္သန္မာမ ာ ခရီးသြား တာ ေတြ႔ရရင္ အေမ့အသက္နဲ႔ ႏိႈင္းၿပီး အေမ့ကိုလည္း သူတို႔လို အသက္ရွည္ရွည္ ေနေစခ်င္လိုက္တာ။ ရံဖန္ရံခါ အေမ့ အနီးတဝိုက္ လဲွေလွာင္းေနတဲ့ လူေတြရဲ့ ေက်ာက္စာတိုင္ေတြ လိုက္ဖတ္ၿပီး၊ အေမ့သက္တမ္းန႔ဲ တန္း လိုက္ညွိမိတယ္။ အေမ့ထက္ သက္တမ္းၾကာၾကာ ပိုေနသြားရတဲ့သူေတြ ေတြ႔ရတဲ့အခါ၊ အေမ သူတို႔လို သက္တမ္းေစ့ မေနလိုက္ရေလခ်င္းလို႔ ဝမ္းနည္းမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမ့ထက္ သက္တမ္းပိုတိုတဲ့သူေတြ ေတြ႔ျပန္ေတာ့လည္း ေျဖသာသလို အရွိသား။ တရားသိသလိုလိုနဲ႔ တရားမရွိတဲ့ က်ေနာ္။ အသက္ထင္ရွား ရွိစဉ္တုန္းကေတာ့ ဒီလို စိတ္ကူးမ်ဳိး အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ မမက္ခဲ့ဖူးဘူး။ အေမ့အေပၚ အျခားသူေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အစာမေက် တဲ့ စိတ္ေတြက မ်ား ေနခဲ့လို႔မို႔၊ အေမ အသက္ရွည္ရွည္ ေနႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုမေတာင္းခဲ့ဖူးဘူး၊ ဆႏၵမျပဳခဲ့ဖူးဘူး။ ကိုယ့္အေျပာအဆို အျပဳအမူေၾကာင့္ အေမ စိတ္ထိခိုက္သြားေလမလား မငဲ့ညွာခဲ့ဖူးဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေႏ...

"ေဒၚစု" အတြက္ ဂုဏ္ျပဳေတးတပုဒ္ ေတးေရး ကိုကို ေတးဆို ကိုစု

ဟိုတေန႔က မၾကာခဏ ဆင့္ေခၚခံရေလ့ရိွတဲ့ တရားစီရင္ေရး တာဝန္ (Jury Duty) ထမ္းေဆာင္ေနရင္း၊ အမွတ္မထင္ ဖတ္လိုက္မိတဲ့ သတင္းေဆာင္းပါးတို တပုဒ္ေၾကာင့္ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ေနာက္ေၾကာင္းေတြ ျပန္ေတြးမိၿပီး ငယ္စဥ္က မိသားစုထမင္းဝိုင္းေလးကို ဝိုးတိုးဝါးတား ျပန္ေရာက္သြားခဲ့ရတယ္.. အထူးသျဖင့္ အဲ့ဒီထမင္းဝိုင္းက ငါးပိရည္ တို႔စရာေတြ လက္နဲ႔ နယ္ဖတ္ၿပီး အားပါးတရ စားေလ့ရွိတဲ့ မိခင္ႀကီးကို အရမ္းသတိရမိတယ္။ ဒီတသက္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ အဲ့ဒီထမင္းဝိုင္းေလးကို တန္ဘိုးထားရမွန္း အသိ၊ အလင္းဝင္မိတဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ အလြန္ေႏွာင္းေနပါၿပီ။ ဖတ္မိတဲ့ ေဆာင္းပါးေခါင္းစဥ္က " Rediscovering the joys of shared meals in your household " တဲ့။ ျမန္မာလို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ရရင္ " သင့္မိသားစုအတြင္း လက္ဆံုစားေသာက္ျခင္းရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားကို ျပန္လည္တူးဆြျခင္း " ေပါ့။ အဲဒီေဆာင္းပါးမွာ ခုလိုနိဒါန္းပ်ဳိးထားပါတယ္။ ခုေခတ္ အေမရိကမွာ မိသားစု စုံုစုံညီညီ ဝိုင္းဖြဲ့စားေသာက္ၾကဖို႔ဆိုတာ လြယ္ကူလွတ့ဲ အခြင့္အေရး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးတဲ့။ ေန႔စဥ္ ဇယ္စက္သလို မ်ားျပားလွတဲ့ အလုပ္ခ်ိန္ဇယားနဲ႔ ရွည္လ်ားတဲ့ အလုပ္ခ်ိန္နာရီေတြအျပင္ ေခတ္မီနည္းပညာ...

ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြထဲမယ္ ပဲျပဳတ္ မႀကိဳက္တဲ့သူ အေတာ္နည္းမယ္လို႔ ေျပာရင္၊ သေဘာတူမယ့္သူ အေတာ္မ်ားမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ပဲျပဳတ္ ႏူးႏူးအိအိကေလးကို ပဲဆီေမႊးေမႊးေလး ဆမ္း၊ ဆားကေလး ျဖဴး၊ ထမင္းၾကမ္းနဲ႔ အဆာေျပ စားမလား.. နံျပားနဲ႔ တီးမလား..။ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ေလြးမလား.. မုန္႔ဟင္းခါးနဲ႔ ဝါးမလား..။ ဒါမွမဟုတ္ ဆီပူပူထဲ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ နႏြမ္းမႈန္႔၊ ဆား၊ ထမင္းၾကမ္းန့ဲ ပဲျပဳတ္ေလး ထည့္လွိမ့္ၿပီး ထမင္းေၾကာ္လုပ္ ဆြဲမလား.. အလြယ္တကူ ဝယ္လို႔ရတဲ့ ေပါင္မုန္႔ အျဖဴထည္နဲ႔ပဲ ၿပီးစလြယ္ ႀကိတ္မလား.. ဘယ္လိုပဲစားစား ပဲျပဳတ္ရဲ့ အိဆိမ့္တဲ့ အရသာက စဲြမက္စရာပါ။ ျမန္မာျပည္မွာဆို ပဲျပဳတ္ ေႏြးေႏြးအိအိေလးကို ေန႔စဉ္ မနက္ေစာေစာ လြယ္လြယ္ ဝယ္စားလို႔ရေပမဲ့၊ ျပည္ပမွာေတာ့ လြယ္လြယ္ မရႏိုင္ပါဘူး။ ဝယ္လို႔ရခဲ့ရင္လည္း ၾကာရွည္ခံေအာင္ ေရခဲေသတၱာထဲ အခဲထား သိမ္းၿပီး၊ စားခါနီးမွ ေႏႊးစားေလ့ရွိၾကတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အရသာက ျမန္မာျပည္မွာလို ကြက္တိ မတူႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ ပဲေဖာက္ၿပီး ျပဳတ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ျပဳတ္နည္း မမွန္ရင္၊ ပဲက မအိပဲ ဆတ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔မို႔ စားလို႔ စိတ္တိုင္းမက် ျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုယ္လည္း ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္း စာအုပ္မ်ဳိးစုံထဲက...