အသိတရား တစံုတရာ ရၿပီးတဲ့ ကာလ တခု ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့သူေတြကို ကိုယ့္ေၾကာင့္ အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ေစခ်င္တာ၊ အဆင္မေျပရင္ေတာင္မွ မနစ္နာေစခ်င္တာေတြဟာ သိစိတ္ေရာ မသိစိတ္ထဲမွာပါ သေႏၶတည္ေနခဲ့တာပါ။ ကိုယ္နဲ႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ စိတ္တူကိုယ္တူ ေပါင္းသင္းဖူးသူေတြ နားလည္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီလို နားလည္ေပးႏိုင္မဲ့သူကလည္း နည္းမွာ အမွန္ပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ ေပါင္းသင္းတတ္တဲ့ သူေတြကလည္း အလြန္နည္းတာကိုး။ အဲ့ဒီနည္းတဲ့အထဲကပဲ မႏွစ္ကစၿပီး တေယာက္ ေလ်ာ့ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ တျခားသူေတြ အဆင္ေျပပါေစဆိုတဲ့ အခ်ိန္ယူ ေလ့က်င့္ေမြးျမဴခဲ့ရတဲ့ စိတ္ထားေကာင္းလို႔ ေခၚမလား.. အဲ့ဒီစိတ္ထားေၾကာင့္ပဲလို႔ ေျပာရင္ မွားမယ္ မထင္ဘူး။ ဒီတခါ ေလ်ာ့ပါးခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း (သို႔) မိတ္ေဆြကေတာ့ မေန႔တေန႔ကမွ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံခဲ့ရတဲ့ သူေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုးအရင္ အနွစ္သံုးဆယ္ေက်ာ္ တဆက္တည္း သိကၽြမ္းခဲ့ရတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းပါ။ ျမန္မာျပည္မွာေနဆဲပါ။ ကိုယ္က ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ႐ွာတဲ့ သတၱဝါမို႔ ျပည္ပမွာ ေနေပမဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကအထိ သူနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ အလည္ျပန္တိုင္းလည္း သူက ရန္ကုန္ဆင္းရင္ ဆင္းလာ၊ ...