ဒီေန႔ဟာ အေမ သူ႔အသက္ ၂၆ ႏွစ္အ႐ြယ္မွာ က်ေနာ့္ကို လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္႐ွိလာေအာင္ ခြန္အားႀကီးမားစြာ စြမ္းေဆာင္ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ (သို႔မဟုတ္) လူအမ်ား အလြယ္တကူ ေျပာၾကတဲ့ က်ေနာ့္ေမြးေန႔ေပါ့။ အေမ မ႐ွိပဲ ေမြးေန႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ ေလးႀကိမ္႐ွိသြားၿပီ။ အေမ႐ွိစဥ္က က်ေနာ့္ေမြးေန႔နဲ႔ က်ေနာ့္အေမကို ဆက္ႏြယ္ၿပီး သတိရ ရေကာင္းမွန္း အသိအေတြး မ႐ွိခဲ့တာ အမွန္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အခုမွ ေတြးမိတယ္...၊ 'အေမက ေမြးေပးလို႔သာ ဒီေမြးေန႔ဆိုတာႀကီး ႐ွိလာရတာလို႔...' ဘယ္သားသမီးကမ်ား ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာ ေလးေလးနက္နက္ ေတြးမိၾကမွာပါလိမ့္..။ 'Happy Birthday!' လို႔ ခင္မင္သူ မိတ္ေဆြေတြက ဆုေတာင္းေပးၾကတာကို ၿမိန္႔ၿမိန္႔ႀကီး နားေထာင္၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ရင္း ကိုယ့္ကို ပင္ပန္းႀကီးစြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အေမကို တဒဂၤေလး သတိရမိၾကရဲ့လားလို႔..။ ႐ွိေစေတာ့။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔အတြက္ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ ဦးစီးပ်ဳိးေထာင္ေနတဲ့ 'ဆည္းဆာရိပ္ ဂိလာန ဘိုးဘြားရိပ္သာ' ကို ရန္ကုန္မွာ႐ွိတဲ့ တူတူမေတြကို အပူကပ္ၿပီး အေမ့ကို ရည္စူးသတိရလ်က္ တဆင့္ေငြလွဴျဖစ္လိုက္တယ္။ ေရာက္ရာဘဝက သာဓုေခၚပါ အေမ...။ သားကို လူတလံုး သူတလံုးျဖစ္ေအာင္ ေမြးေပးခဲ့တဲ့ အေမ့ကို၊ သက္႐ွိ...